Cacak - vesti

[Plodni bizon]

Izvor: dnevnik Danas, 14.08.2006.

čAčAK: Ostali kratkih rukava
Na listi svetske kulturne baštine: Sopoćani

čačak - Za sve kojima su poznati problemi s kojima se suočavaju čačanske ustanove kulture, ne malo iznenađenje izazvala je činjenica da u deo investicionog plana Vlade Srbije nije uvršćen nijedan projekat kojim bi se bar delimično rešili nagomilani problemi, a koji se pre svega odnose na izgradnju zgrade biblioteke i nastavak iskopavanja na arheološkoj lokaciji Gradina.
Ali, prema svemu sudeći, izgleda da ni najave ministra kulture Dragana Kojadinovića prilikom prošlogodišnje posete čačku da će Ministarstvo podržati izgradnju biblioteke, s obzirom na to da je čačak jedan od retkih gradova ove veličine gde ustanova ovog tipa nema sopstvenu zgradu već decenijama funkcioniše kao podstanar, nije bila dovoljan razlog da se uradi projekat, odredi lokacija i konkuriše za sredstva iz investicionog plana Vlade Srbije. Ono što još više čudi u ovoj priči je neobaveštenost na koju se pozivaju u pojedinim ustanovama kulture u kojima ističu da oni imaju spremne projekte, ali da za ovaj konkurs jednostavno nisu znali.
Aleksandar Jugović, pomoćnik ministra kulture i član čačanskog Opštinskog veća resorno zadužen za kulturu, za Danas kaže da se Ministarstvo rukovodilo principom prioriteta prilikom donošenja odluka o tome koji će projekat biti uvršćen u investicioni plan.
- U prethodne dve godine Ministarstvo kulture je opredelilo značajna sredstva za ustanove kulture u čačku, pa je tako pomognuta rekonstrukcija Umetničke galerije Nadežda Petrović koja je dobila izgled kakav odavno zaslužuje. Osim toga, finansirana je rekonstrukcija konaka Jovana Obrenovića. Gorući problem čačanske kulture svakako je zgrada biblioteke, ali budući da još uvek nije određena lokacija, niti je urađena projektna dokumentacija, ovaj projekat nije mogao da uđe u investicioni plan Vlade Srbije - objašnjava Aleksandar Jugović.
Uprkos činjenici da je, kako nam kažu u Gradskoj biblioteci Vladislav Petković Dis, dogovor o izgradnji zgrade biblioteke (za koju je pre dve decenije postavljen kamen temeljac, ali se od lokacije i projekta odustalo u međuvremenu), sa opštinskim rukovodstvom postignut je sporazum da se tokom ove godine uđe u realizaciju ovog projekta - još uvek nije određena nova lokacija, niti je urađena projektna dokumentacija. Tokom prethodnih godina u opticaju su bile mnogobrojne varijante kojima bi se rešio ovaj problem, od prostora bivše kasarne Ratko Mitrović, preko zgrade u kojoj je sada smeštena Uprava policije ili bivšeg Doma vojske, pa do izgradnje nove zgrade. Prošlo je više od pola godine, ali ovaj projekat nažalost još uvek nije počeo da se realizuje. Da su kojim slučajem lokacija određena i projekat urađen, kako kažu u upravi biblioteke, investicioni plan Vlade bio bi idealna prilika da se ovaj problem konačno reši.
Predsednik čačanske opštine Velimir Stanojević uveren je da će do kraja godine biti određena lokacija zgrade biblioteke i da će u narednoj godini opština konkurisati za sredstva kojima bi se realizovao ovaj projekat.
- Prilikom poslednjeg susreta s ministrom kulture dobio sam čvrsta uveravanja i od njega i od njegovog pomoćnika Aleksandra Jugovića da će Ministarstvo stati iza realizacije ovog projekta, a što je i pre toga ministar Kojadinović potvrdio u nekoliko navrata prilikom poseta čačku. Što se tiče lokalne samouprave, do kraja godine biće završen projekat, a gradski arhitekta će odrediti lokaciju, tako da sam uveren da će čačak uskoro moći da se podiči modernom bibliotekom - kaže predsednik čačanske opštine Velimir Stanojević.

Aleksandar Arsenijević

[Admini...]

Rasistički ispadi na stadionu u čačku
Kju kluks klan na čačanski način


Nacionalistički grafiti na ogradi stadiona FK Borac

čačak - Subotnja fudbalska utakmica između čačanskog Borca i beogradskog Voždovca umesto po onome što se događalo na terenu ostaće zapamćena po rasističkim ispadima navijača Borca. Naime, pošto je grupa od tridesetak borčevih navijača "čete" s kukuljicama na glavi, imitirajući Kju kluks klan, koji su na ogradi istakli zastavu konfederacije i transparente sa natpisom "Odlazi odavde jer ovde te niko ne voli" upućen borčevom fudbaleru Majku Tavanjeri iz Zimbabvea i "Jug će ponovo ustati" u 24. minutu utakmice ponovo počela da skandira uz nacistički pozdrav, na intervenciju delagata Žarka Stevanovića iz Kragujevca glavni sudija meča Milorad Mažić iz Vrbasa prekinuo je utakmicu. Pošto nisu urodili plodom apeli kapitena Borca Bobana Dmitrovića i komesara za bezbednost čačanskih crveno-belih Dragomira Grujovića, policija je ispraznila istočnu tribinu stadiona. Prilikom intervencije policije pripadnici "četa" su mirno bez pogovora napustili stadion, da bi posle desetominutnog prekida meč bio nastavljen. Pripadnici čačanske policije su posle incidenta legitimisali, priveli i tokom večeri saslušali ukupno 37 navijača. Kako je Danas nezvanično saznao, osmoro je zadržano u pritvoru, ali se ne zna da li će protiv njih biti podignute optužnice.
- Nisam bio na stadionu, ali na osnovu onoga što sam video na televiziji i čuo od svojih prijatelja koji su pratili utakmicu između Borca i Voždovca to je zaista nešto što niko ne može da odobrava - ističe u izjavi za Danas Velimir Stanojević predsednik čačanske opštine i donedavno član uprave FK Borc.
Mada su subotnja dešavanja na stadionu Borca mnoge iznenadila, ipak već duže vreme pojedine političke partije i nevladine organizacije pokušavaju da skrenu pažnju javnosti i nadležnih na narastajući nacionalizam i rasizam među mladima u čačku. Ovakve stavove oni argumentuju ubistvom Vitka Dekića 1998. godine koji dvojici skinhedsa nije mogao da dokaže da je Srbin, incidentom prilikom otvaranja izložbe "Krv i med" američkog fotografa Raona Haviva kada je fizički napadnut aktivista Građanskog parlamenta Srbije Ivan Zlatić, ispisivanjem nacističkih grafita na fasadi kuće dr Mirjane Hercog, ili grafitom na fasadi jednog čačanskog obdaništa " Lako je Cigan biti kad te zakon štiti" koji je uklonjen tek posle nekoliko napisa u čačanskim novinama.
- Prosto je neverovatno da se neke ekstremne i društveno neprihvatljive pojave kod nas tako lako ukorenjuju, a treba da prođu decenije da bi neke pozitivne vrednosti ovde bile prihvaćene. Iznenađen sam ponašanjem pojedinih mladih ljudi u čačku, posebno kada se u obzir uzme činjenica da su tokom sedamdesetih i osamdesetih čačanske fakultete pohađali studenti iz afričkih zemalja i nikada nisu zabeleženi slični incidenti. Ne sumnjam da će se povodom svega oglasiti uprava kluba - kaže Aleksandar Jugović, član Opštinskog veća i uprave čačanskog Borca.
Događaji na stadionu kraj Zapadne Morave, pored kojeg su 1941. streljani taoci među kojima i fudbaleri FK Jedinstva, današnjeg Borca, a posle Drugog svetskog rata pripadnici i simpatizeri ravnogorskog pokreta, nesumnjivo će inicirati i oštre reakcije uprave kluba. Međutim, već nekoliko godina uprkos upozorenjima javnosti nadležni u klubu ništa nisu učinili da sa ograde stadiona budu uklonjeni grafiti nacionalističkog sadržaja i neonacistička obeležja. Na drugoj strani, ne treba sumnjati da će deo lokalnih političara i dalje tvrditi da je i ovoga puta reč samo o izolovanim slučajevima i da u čačku nema rasizma, nacionalizma i ksenofobije, a da je čačak, kako ga je svojevremeno nazvao bivši prvi čovek opštine Velimir Ilić, najzdravije demokratsko tkivo Srbije.

A. Arsenijević

[naocare_program]

čačak je jedan od najrazvijenijih kulturnih centara Srbije. Kolevka je istaknutih stvaralaca, kakvi su slikari Nadežda Petrović i Bogić Risimović Risim, ili pesnici Vladislav Petković Dis, Danica Marković, Dragoslav Grbić, Branko V. Radičević, Aleksandar Ristović, Branislav Petrović...

U gradu živi i stvara dvadesetak članova Udruženja književnika Srbije i Udruženja likovnih umetnika Srbije.

USTANOVE KULTURE

Narodni muzej, čačak, ulica Cara Dušana 1:
u više postavki nudi poklonicima spomeničke baštine predmete koji svedoče burnu prošlost ovog dela Srbije. Postavka u konaku (iz 1835. godine) gospodara Jovana Obrenovića sadrži nalaze iz praistorijskog i rimskog doba, Prvog i Drugog srpskog ustanka i oslobodilačkih ratova srpskog naroda u 19-tom i 20-tom veku. U konaku porodice Nedić urađena je postavka stare gradske kuće. Ustanova organizuje naučne skupove i objavljuje svoj godišnjak - Zbornik radova.

Umetnička galerija ''Nadežda Petrović'', čačak, ulica Cara Dušana 4: pored slika začetnika i najmarkantnije ličnosti modernog srpskog slikarstva Nadežde Petrović, u stalnoj postavci ima najnadahnutijih ostvarenja savremenih slikara Balkana. U posebnom objektu (Gospodar Jovanova ulica) je Spomen-zbirka istaknutog srpskog slikara, čačanina poreklom, Bogića Risimovića-Risima. Ustanova organizuje reprezentativne izložbe i Memorijal Nadežde Petrović (bijenale savremenog jugoslovenskog slikarstva).

Gradska biblioteka, čačak, uži gradski centar: raspolaže sa preko 120.000 naslova knjiga i časopisa, ali i bogatom zbirkom pisane i štampane dokumentacije o čačku i okolini, kao i bogatom zbirkom rukopisa zavičajnih stvaralaca. Organizuje književne večeri i pesničku manifestaciju Disovo proleće (sredinom maja svake godine), na kojoj su glavni gosti najeminentniji savremeni jugoslovenski pesnici.

Međuopštinski istorijski arhiv, čačak, ulica Gospodar Jovanova: sređuje, čuva, štiti i publikuje arhivsku građu koja svedoči slojevitu ekonomsku, političku i kulturnu prošlost čačka i okoline. Izdavač je zbornika arhivske građe ''Izvornik''. Organizuje izložbe pisanih svedočanstava prošlosti.

Dom kulture, čačak, na gradskom trgu: organizuje pozorišne, muzičke i druge priredbe masovnog karaktera, likovne izlozbe i književne večeri. Neguje i amatersko stvaralaštvo.

''čačak film'', u dva gradska bioskopa ''Prag'' i ''Sutjeska'' organizuje projekcije ostvarenja sedme umetnosti. čuva filmove o čačku i okolini.

čačak ima više privatnih umetničkih galerija. Pored izložbi, organizuju prodaju slika, crteža, grafika i skulptura istaknutih jugoslovenskih savremenih umetnika.

Kulturno-prosvetna zajednica, Gospodar Jovanova 9, objedinjuje rad ustanova kulture i podstiče stvaralaštvo dvadesetak kulturno-umetničkih društava, klubova i sekcija. Organizuje , od sredine juna do sredine septembra , čačansko kulturno leto.

Salon fotografije, prostorije Međuopštinskog istorijskog arhiva u Gospodar Jovanovoj ulici: organizuje, u kontinuitetu, izložbe ostvarenja majstora umetničke fotografije iz zemlje i inostranstva i školu fotografije.

UMETNIčKA UDRUŽENjA
Književni klub ''Dragoslav Grbić'', Dom kulture, centralni gradski trg, pored članova udruženja književnika Srbije okuplja i druge brojne poslenike pisane reči, organizuje zapažene književne večeri i bavi se izdavačkom delatnošću.

Društvo likovnih umetnika ''Risim'', pored članova Udruženja likovnih umetnika Srbije, okuplja i druge brojne likovne pedagoge i amatere. Organizuje likovnu koloniju čačak.

Foto i video klub ''čačak'', okuplja fotografe, organizuje izložbe i smotre ostvarenja majstora umetničke fotografije i jugoslovenski festival animiranog filma.

Udruženje publicista čačka, članovi ovog udruženja su doktori nauka, istraživači, pisci, umetnički fotografi i novinari.

[naocare_program]

U geografskom pogledu, čačak se nalazi na kontaktu Šumadije i unutrašnjih dinarida.

Opština zauzima površinu od 636 kilometara kvadratnih niz tok Zapadne Morave.

Najstarija otkrivena arheološka nalazišta na ovom prostoru, koja govore o postojanju ljudskih zajednica i njihovom životu, pripadaju periodu neolita ili mlađeg kamenog doba (od oko 5500. do 3200. godine pre nove ere).

Registrovani su i lokaliteti iz bronzanog doba, uglavnom humke.

Najznačajniji praistorijski nalaz je iz Atenice, gde su oko 500. pre nove ere sahranjeni, najverovatnije, tribalski knez i kneginja sa bogatim zlatnim i srebrnim nakitom.

Sledeći veliki istorijski period, Antički, odgovara vremenu rimske dominacije na ovom području.

U okviru čačanske opštine otkrivene su brojna poljoprivredna imanja sa pratećim objektima (villae rusticae) iz rimskog doba.

Na osnovu još nekih nalaza (epigrafskih natpisa, metala i keramike) može se reći da se antički život na ovom prostoru odvijao u periodu od II do početka V veka naše ere, kada je teritorija čačka i okoline pripadala rimskoj provinciji Dalmaciji.

U samom centru grada istražene su terme iz II i IV veka naše ere. Nakon velike seobe naroda na ovom prostoru život zamire. Tek u VI veku u brdsko-planinskom području oko čačka podiže se vizantijsko utvrđenje, danas nazvano Gradina, za koje se pretpostavlja da je predstavljalo administrativni i verski centar celog područja.

Najstariji pouzdano potvrđeni materijalni ostaci života Srba na ovim prostorima, koji su se na Balkan doselili za vreme vizantijskog cara Iraklija (610-641), otkriveni su na lokalitetu "Kulina" pod Kablarom i koji su datovani u X-XI vek.

Za vreme Stefana Nemanje, ovaj kraj pod vlašću njegovog brata Stracimira, koji njime upravlja između 1168. i 1189. godine, i kada na mestu današnje crkve podiže manastir Moravski Gradac, koji je bio i sedište episkopije a kasnije mitropolije.

čačak se pod današnjim imenom prvi pu pominje 18. decembra 1408. godine, u jednom spisu iz Dubrovačkog arhiva.

Turska vlast na ovim prostorima nije bila ugrožena sve do Bečkog rata (1683-1699).

Austrijska vojska je 1688. godine prodrla duboko u Srbiju, kada su ustanici oplenili i čačak.

Nakon dve godine austrijska vojska i srpski ustanici bili su poraženi, a turska vojska je uskoro razorila i sva ustanička mesta u Zapadnoj Srbiji. Mir između dve carevine nije dugo trajao. Uoči Austro-turskog rata 1716-1738. čačak je imao oko 150 kuća. Oslobođenje u jesen 1717. zateklo je "nenaseljeno pusto mesto", koje Požarevačkom mirom ostalo u austrijskim rukama. Turci su u svojoj ofanzivi krajem februara 1738. ponovo zauzeli i spalili čačak.

Posle ponovnog pada severne Srbije u turske ruke veliki deo ovog prostora ostao je pust usled seoba preko Save i Dunava. To je vreme kada se na ovo područje naseljava stanovništvo iz Crne Gore, Hercegovine, Bosne i Starog Vlaha od kojih danas potiče 90% stanovniaka ovog kraja. Za vreme Kočine krajine varoš su 1788. popalili ustanici kneza Alekse Nenadovića.

čačak je u Prvom srpskom ustanku oslobođen u proleće 1804. godine. Varoš je 1808. imao 250 stanovnika.

Kada su Turci 1813. napali Srbiju sa svih strana, pod njihovu vlast pao je i čačak.Posle ponovnog osvajanja Srbije represalije nad srpskim stanovništvom od strane Turaka bile su nepodnošljive.
Misao o novom ustanku nijednog trenutka nije zamirala.

U selu Trnavi kod čačka, septembra 1814. izbila je Hadži-Prodanova buna i uglavnom je ostala u lokalnim okvirima. Turci su je svirepo ugušili.
Novi ustanak planuo je u Takovu sledeće 1815. godine na proleće, i zahvatio veliki deo Srbije.
Velika bitka na čačku trajala je od 25. aprila do 13. juna. Rešena je u nekoliko uzastopnih bojeva na prostoru od brda Ljubića i varoškog šanca. Poginuo je i predvodnik turske vojske Imšir - paša, i uništena glavnina turske vojske u beogradskom pašaluku.

čačak se posle Drugog srpskog ustanka razvijao kao nahijsko sedište. Posle konačnog odlaska Turaka iz čačka, početkom tridesetih godina XIX veka, varoš je imala samo 900 stanovnika.

Konačna obnova crkve izvršena je 1834. godine.

U gradu je 1837. počela je sa radom i Gimnazija. Sredinom XIX veka čačak je imao oko 1.500 stanovnika. Gradski centar sa sabornom crkvom i objektima balkanske arhitekture podsećao je na doba prve vlade kneza Miloša Obrenovića.

Nezavisnost i međunarodno priznanje koju je Srbija dobila 1878. godine uslovili su veliki ekonomski preporod cele zemlje.
čačak postaje veliki centar za promet poljoprivrednih proizvoda u Zapadnoj Srbiji.

U železnički saobraćaj čačak je uključen 1911. kada je u grad ušao prvi voz.
Privredni napredak uslovio je i rast grada. Broj stanovnika se sa 2.290 iz 1874. godine povećao na 3.869 u 1890. godini, da bi 1900. godinu dočekao sa 4.232 žitelja čiji je broj narastao na 5.671 u 1910. godini.
Nakon trogodišnje Austro-ugarske okupacije, čačak je oslobođen 25. oktobra 1918. godine.Grad je nastavio svoj razvoj, ali ovoga puta u sasvim novom ambijentu proširene države.
čačak je 1921. godine, dobio i električnu energiju za napajanje domaćinstava i prvih većih industrijskih postrojenja, Vojno-tehničkog zavoda koji je počeo sa radom 1930. godine i zapošljavao oko 1.000 radnika i Fabrike hartije, osnovana 1930. i koja imala oko 200 radnika.
Opšti napredak ogledao se i prerastanjem Gimnazije u čačku iz šestorazredne u osmorazrednu i otvaranjem nove zgrade 1927, u kojoj je gimnazija i danas smeštena.
Izvršena je i obnova crkve, 1929. godine. Sve je to za posledicu imalo i povećanje stanovnika grada, sa oko 5.000 iz 1918. na oko 13.000 pred 1941. godinu.

Tokom 1941. godine čačak i njegova okoline su središte ustanka, kao i kasnijeg građanskog rata između partizana i četnika.
Sukobi između dva pokreta izbilu su oko pitanja zajedničke komande , oznaka koje nisu državne , revolucionarnih organa vlasti.
Nemci su pored represije nad civilnim stanovništvom i pojedinačnih i masovnih likvidacija svojih neprijatelja, izvršili i pljačku industrijskih postrojenja.
Okupacija je u mnogome vratila čitavo područje čačanskog kraja, u period sa početka XX veka. U jesen 1944. godine potpomognuti podrškom zapadnih saveznika i jedinica Crvene armije, pripadnici partizanskog pokreta odneli su prevagu. Konačno oslobođenje čačka dogodilo se 4. desembra 1944. kada su nemačke jedinice isterane iz grada.

Posle Drugog svetskog rata došlo je do revolucionarnog preobražaja društva.

Monopol komunističke partije u svim vidovima života trajao je više decenija, sve do prvih višestranačkih izbora u Srbiji 1990. godine, odnosno do 2000. godine kada je došlo do konačnog smenjivanja nosioca starog režima nasleđenog iz vremenena komunizma.
Razvoj čačka od oslobođenja zemlje 1945. godine bio je usporen usled posledica okupacije i rata. Obnovljena su mnoga i poginuta nova preduzeća, kulturne ustanove, sportska društa. Grad kojeg danas poznajemo u ovom periodu dobio je i svoju arhitektonsku fizionomiju. Broj stanovnika čačka neprekidno je rastao. Od oko 13.000 iz 1948. godine, kada je dostignut broj žitelja grada pre početak Drugog svetskog rata, preko 27.642 stanovnika u 1961. godini do 72.392 u 1991. godini. U celoj opštini je 1991. bilo ukupno 116.618 stanovnika.

[Miroslav Ibic]

hohoho ne znam da li se je to prochulo po srbiji ali velja dovodi pamelu anderson u chachak za dane estrade, u stvari, on kazhe da je on ne dovodi, vec da se ona sama pozvala, jer svi u holivudu znaju koliko je on strastven prema zhenama i koliko je obdaren

velja ilic lichi na kekenja Oo

[Johnny_kG]

Lažna slika o Čačku kao privrednom čudu
Grad siromašnih
Autor: Aleksandar Arsenijević | 29.01.2008 - 06:00
Grad siromašnih

ČAČAK - Još od 1996. godine, kada je Koalicija „Zajedno“ preuzela lokalnu vlast u Čačku, ovaj grad je možda najviše u Srbiji zloupotrebljavan u svrhu političkog marketinga lokalnih političara, pre svega Velimira Ilića. Već čitavu deceniju Čačak se koristi za promociju nekada prvog čoveka opštine i predsednika Nove Srbije, sada ministra Velimira Ilića, koja se zasniva na mitu da je čačanska opština svojevrsni centar privatnog biznisa u kojem iz dana u dan raste broj malih i srednjih preduzeća, na osnovu čega je veliki deo javnosti u Srbiji stvorio iskrivljenu sliku o najuspešnijoj opštini i najuspešnijem predsedniku.

U stvarnosti, bar kako to pokazuju statistički podaci, Čačak se na osnovu prosečne zarade svrstava među nerazvijene opštine. Visina prosečne neto zarade u decembru 2007. od 28.823 dinara niža je za čak 5.648 dinara od republičkog proseka koji iznosi 34.471 dinar. Ako se u obzir uzme i podatak da je u prošloj godini prosečna plata u privredi, u kojoj je zaposlen najveći broj Čačana, iznosila 22.657, a u vanprivredi 32.357 dinara, onda je socijalna i ekonomska slika Čačka mnogo realnija od one koja se godinama unazad plasira u javnost.
- Ako je u Čačku nezaposleno 13.000 građana, a na osnovu podataka sa kojima raspolaže sindikat radi oko 27.000 Čačana, od čega je samo u zdravstvu i školstvu, bez javnih preduzeća, angažovano oko 5.000 ljudi, onda je jasno da je stanje sve samo ne ružičasto. U moju kancelariju svakodnevno dolazi dvadesetak ljudi koji traže posao ili pomoć. Ono što mene kao sindikalca najviše plaši je šta će se dogoditi krajem godine ako ne budu privatizovane FRA, CER i „Sloboda-aparati“, u kojima trenutno radi oko 2.500 Čačana - kaže Vladimir Avramović, predsednik Opštinskog veća Saveza samostalnih sindikata.
Da je život jedno a statistika nešto sasvim drugo, dokazuje i činjenica da među većinom vlasnika privatnih preduzeća, kako tvrde u sindikatu, postoji prećutni dogovor da zaposlenima isplaćuju minimalac koji u ovom trenutku iznosi 11.560 dinara, na koji je poslodavac obavezan da plati poreze i doprinose, što se često izbegava, kao što je to slučaj u fabrici čipsa, gde se porezi i doprinosi ne uplaćuju već četiri godine, zbog čega su zaposleni protiv vlasnika pokrenuli i sudski spor.
Čačani koji žive od minimalca ili plata koje ne prelaze 20.000 dinara, a atakvih je najviše, kažu da im ceo život prođe u minusu.
Da nije dozvoljenog minusa, kako za „Blic“ kaže Draško Milanović, čija četvoročlana porodica živi od njegovog minimalca u „Sloboda-aparatima“, teško da bi bilo ko mogao da preživi.
- Kako živimo? Mučimo se kao i svi, dugujemo za struju, vodu i ostale komunalije. Za hranu se snalazimo, uglavnom ono što proizvedemo na selu, ali najteže je to što, kao i ostali, bukvalno živimo od danas do sutra. Mnogi se snalaze tako što rade još neki posao ili fizički ili kod privatnika. Uz sve to, moja porodica i ja, kao i najveći deo kolega, sa zebnjom očekujemo šta će se dogoditi posle privatizacije koja se najavljuje već duže vreme, ali nikako da se raspiše aukcija. U još gorem položaju su oni koji školuju decu na fakultetu, a ako uz to stanuju privatno, ja ne mogu da budem pametan kako preživljavaju - kaže Draško.
Za razliku od nekih drugih gradova, u kojima već odavno ne funkcionišu kuhinje za socijalno ugrožene, u Čačku jedan kuvani obrok dnevno dobija 579 najsiromašnijih. Opštinski koordinator rada kuhinje Tomislav Bošković kaže za „Blic“ da se doskora 1.500 Čačana hranilo u narodnoj kuhinji, ali da se zbog strogih kriterijuma koje je propisala država broj prepolovio.
Kada je pre dvanaest godina Velimir Ilić prvi put izabran za predsednika čačanske opštine, mnogi Čačani su poverovali u brzi privredni oporavak grada i otvaranje novih radnih mesta, ali za razliku od Inđije ili nekih drugih opština u Čačku, ako se izuzmu „Merkator“ i „Intereks“, za sve ovo vreme nije realizovana nijedna grinfild investicija, dok je posle dvanaest godina izgradnja industrijske zone još u domenu planova i obećanja. Na drugoj strani privrednici koji bi da investiraju i prošire proizvodne kapacitete, a samim tim i zaposle nove radnike suočeni su sa nemogućnošću da u nekom razumnom roku dobiju dozvole i saglasnosti za gradnju, zbog čega se već nekoliko firmi preselilo ili najavljuje preseljenje u opštine u kojima vlada mnogo povoljnija klima za razvoj preduzetništva.

[Domaci Zdajnik]

Ne znam šta se događa sa Čačkom i u Čačku, ali prateći rad jednog čoveka, koji je - sve su prilike - upravo iz Čačka, čini mi se da postoji jedan od boljih listova (ne znam da li nedeljnika ili dnevnih novina) u tom gradu. Jedan, naime, odličan medij... Zove se Čačanske novine.

Kod:

www.cacanske.net

Čini mi se naročito kvalitetnim štivom za čitanje, i glasilom građanskog Čačka. Vredi.