|
provincijalac
|
 |
« Odgovor #203 poslato: 11.11.2007. 14:51 » |
|
evo ti pa sam shvati kakvi su. ovo je uvodni govor na sednici koju su oni organizovali na promociji chasopisa 'vreme je za kontranapad'
Ljubimo pravoslavlje, ljubimo srpstvo!
Uvodno slovo Boška Obradovića, glavnog urednika časopisa „Dveri srpske“
Vaša Preosveštenstva, časni oci, draga braćo i sestre,
Pomaže Bog! Dobro došli na Prvi sabor srpskih nevladinih organizacija iz Srbije, Republike Srpske, Crne Gore i rasejanja, u organizaciji Sabora srpske omladine i Srpskog sabora Dveri.
Na prvom mestu želeo bih da izrazim veliku zahvalnost dobrotvorima i pokroviteljima ovog Sabora: Koordinacionom centru Vlade Republike Srbije za Kosovo i Metohiju, Domu sindikata i štampariji „Interklima-grafika“ iz Vrnjačke Banje, kao i svima koji su pomogli u organizaciji: Vaznesenjskoj crkvi u Beogradu, Saboru omladine Justinove iz Vranja, Društvu prijatelja manastira Đurđevi Stupovi u Rasu, Srpskom narodnom vijeću Crne Gore, Srpskoj slozi, horu crkve Svetog Jovana Vladimira u Beogradu, koji smo upravo čuli, vokalnoj grupi „Pirg“, čiji smo novi spot videli na početku programa i, posebno, deci i bratiji iz kulturno-umetničkog društva „Kriva reka“, koji su posebno za ovu priliku došli iz sela Berivojce u opštini Kosovska Kamenica.
Ideja za današnji sabor prvi put se začela u Sretenjskom proglasu Srpskog sabora Dveri u kome je istaknuto da nam je preostao još samo jedan novi diplomatski momenat koji bi možda mogao da donese preokret u tok pregovora o budućem statusu Kosova i Metohije, pošto problem koji je pred nama po složenosti i istorijskim posledicama nadrasta naše aktuelne političke ustanove. To je: buđenje i usaglašavanje svih postojećih nacionalnih snaga srpskog naroda u zajedničku borbu za očuvanje Kosova i Metohije u sastavu Srbije. Dakle, jedini preostali politički argument glasi: menjanje granica na Balkanu putem oduzimanja 15% teritorije jednoj suverenoj i međunarodno priznatoj državi podrazumeva sledstveno dovođenje u pitanje svih granica na Balkanu i novo postavljanje Srpskog pitanja. U tom cilju kao prvi korak naš predlog je bio veliki, svesrpski Crkveno-narodni sabor koji bi trebalo da se održi u Srbiji, najbolje na Kosovu i Metohiji, i na kome bi uzeli učešća predstavnici Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, na čelu sa Patrijarhom, zatim predstavnici srpskih političkih elita iz Srbije, Crne Gore, Republike Srpske i Republike Srpske Krajine, kao i predstavnici vodećih nacionalnih ustanova nauke i kulture i nevladinih organizacija iz Otadžbine i Rasejanja. U pojašnjenju ideje crkveno-narodnog sabora konstatovali smo da nam je jedan ovakav sabor potreban zato što u sebe dijaloški uključuje dragocene nestranačke glasove iz redova Crkve, Dijaspore, ustanova nauke i kulture i nevladinog sektora. Sabor nadilazi državne i geografske granice među Srbima, i ima potencijal da bude preko potrebni simbol ujedinjenja celog srpskog naroda u jednodušnom stavu povodom Kosova i Metohije, kao i prostor za novi međunarodni diplomatski nastup Ujedinjenog Srpstva.
Pošto do sada nije bilo zvaničnog odjeka na ovu našu ideju, rešili smo da pokušamo da napravimo jedan takav Sabor u malom i da na delu proverimo vrednost ove ideje, koja bi na tom primeru kasnije, ali i dok ne bude kasno, mogla biti i realizovana. Naše udruženje kao ni Sabor srpske omladine, čiji smo koordinator, i koji čini više od 40 različitih srpskih udruženja nestranačkog karaktera iz Otadžbine i Rasejanja, ne smatramo sebe dostojnim i legitimnim da sprovedemo u delo jednu tako istorijski uzvišenu ideju kakva je crkveno-narodni sabor, koji mogu jedino Država i Crkva zajednički da organizuju, ali se trudimo da nastavimo one najbolje tradicije u kojima je preduzetnički duh iz naroda nagoveštavao i omogućavao dolazak velikih istorijskih događaja.
Na današnji Sabor su pozvani predstavnici SPC, državnih i drugih nacionalnih institucija iz Srbije i Republike Srpske, predstavnici duhovne i svetovne inteligencije iz Matice, srpskih zemalja i Dijaspore, kao i predstavnici 15 najaktivnih srpskih nevladinih organizacija i udruženja srpske omladine kojoj ovo pitanje svakako ostaje u amanet.
Kao što vidite na sceni nema stolova: naš današnji Sabor nije ni duhovna akademija, niti tribina, ni naučni skup. Scena samo emituje slike sa Kosova i Metohije koje bi trebalo da su nam svima, ako smo Srbi i srpskoga roda, gde god živeli na ovoj planeti, neprestano u mislima i brigama. Današnji skup je Sabor, a sabor sa sobom donosi nove forme razmišljanja i delovanja, novu energiju i novu nadu. Cilj organizatora je bio da danas pred vama predstavi jednu novu ideju, ideju Srpske mreže udruženja, ustanova i pojedinaca koja bi bila srpski odgovor na izazove 21. veka. Zato su sa nama danas predstavnici 15 nevladinih organizacija iz Srbije, Republike Srpske, Crne Gore i Rasejanja, kao i desetak gostiju po posebnom pozivu koji su zaduženi da nam daju svoj pogled na temu i ideju sabora.
Sva naša priča o Kosovu i Metohiji već odavno, a posebno danas, je ispričana i promašuje da se pozabavi presudnim pitanjem, koji glasi: da li smo i koliko mi kao ličnosti i narod u celini spremni da žrtvujemo u odbrani Kosova i Metohije? To znači: koliko nam je zaista stalo do Kosova i Metohije, odnosno vrednosti koje simbolički stoje iza ove teritorije? I da li smo spremni da nešto žrtvujemo od svoga ličnog trenutnog stanja i da se bolje organizujemo za uspeh nacionalne misije odbrane dela naše Otadžbine?
U Beogradu, 18. marta 2007.
|
