Regionalni jaz i prosecne plate u Srbiji (statistika, analize)

[Plodni bizon]

Prema podacima sa popisa 2002. godine, sto su zadnji podaci koje znamo, Leskovac kao opstina ima 63 185 stanovnika. Dakle, ako je 22 000 nezaposleno, onda vidi koliko je to u procentima. Zastrasujuce, ako mene pitas.

[provincijalac]

autor teksta je dejan bajic, novinar glasa javnosti. tekst govori o siromastvu u srbiji i odnosu siromastva u srbiji prema siromashtvu u zemljama okruzhenja. povremeno spominju i siromashtva po regijama srbije, shto nas najvishe zanima. obrati pazhnju na ljubicasto boldovano:


Srbija se našla među najsiromašnijim zemljama na svetu
Svaki deseti gladuje

Srbija je među najsiromašnijim zemljama sveta sa više od 10 odsto onih koji žive ispod granice siromaštva. Od zemalja u regionu u boljoj poziciji su Rumunija, Hrvatska i Makedonija, dok su Albanija i Bosna zemlje sa više siromašnih. U Istočnoj Srbiji čak 11,4 odsto stanovnika smatra se siromašnim.
Međunarodni dan borbe protiv siromaštva obeležen je juče četrnaesti put u svetu, a i u Srbiji koja posle dugogodišnjih ratova ima veliki problem siromaštva, mnogo je gladnih, posebno dece.
Najsiromašniji u Srbiji su neobrazovani, nezaposleni, stari, deca, domaćinstva sa pet i više članova, izbeglice, Romi kao i osobe sa invaliditetom. U Crvenom krstu Srbije kažu da u 57 gradova ima 18.970 narodnih kuhinja, međutim, kako tvrde, potrebno je mnogo više.
- Podneli smo zahtev da do zime bude 20.380 kuhinja, s obzirom na to da su u ovo doba godine mnogo potrebnije. Neki od ljudi koji jedu u kuhinjama rekli su nam da im je to jedini obrok koji imaju u toku dana - rekla je juče Glasu Dragica Kljajić. Ona smatra da je u celoj Srbiji stanje veoma loše i da u svim mestima u zemlji ima gladnih.
- Bujanovac je jedno od kritičnijih mesta jer ima 900 gladnih korisnika. Bez obzira na izraz „što južnije to tužnije“, frapantan je podatak da čak i u bogatijoj Vojvodini ima čak 14 narodnih kuhinja - rekla je Kljajićeva.
Mira Anđelić, predsednik humanitarne organizacije „Banka hrane“, na konferenciji za novinare juče je navela da je u Srbiji ugroženo 1.600.000 ljudi.
- Porodica od jednog člana prima pomoć od 4.310 dinara mesečno, a petočlana 8.625. Tih 280 dinara dnevno, odnosno manje od 60 po osobi je cifra koja sve mora da zabrine. Nadamo se da ćemo imati podršku u našim akcijama - kaže Anđelićeva. Ona je istakla da ima dosta firmi i pojedinaca koji pomažu i da je prikupljeno oko pet tona namirnica koje će biti odnete raseljenima sa Kosova i Metohije i drugim ugroženim građanima.


obratite pazhnju i kad kazhe da je u istochnoj srbiji 11,4% i to 'chak 11,4%', a da je ukupno u srbiji 10% siromashnih. ne deluje vam ni malo chudno?

[Domaci Zdajnik]

Sjajan tekst, provincijalac. Samo da podsetim na nešto. Naime, Zavod za statistiku Srbije je 2002. godine objavio, a sajt nekakvog ogranka ministarstva je stavio na sajt Strategije za borbu protiv siromaštva podatke koji su glasili ovako:

Regionalna rasprostranjenost siromaštva:
23.5% stanovnika jugoistočne Srbije je siromašno
13.2% stanovnika zapadne Srbije je siromašno
11.4% stanovnika istočne Srbije je siromašno
9.7% stanovnika Šumadije je siromašno
7.9% stanovnika Vojvodine je siromašno i
4.2% stanovnika Beograda je siromašno

Od tada do danas jedino je poznato da je u Beogradu siromaštvo sasvim iskorenjeno, dok se u isto vreme broj siromašnih u jugoistočnoj Srbiji povećao. Kako je onda moguće da se za istočnu Srbiju tvrdi da je "čak" 11,4% siromašnih?

Ali pogledajte malo bolje! Da, u tom tekstu piše da je 11,4% siromašnih u istočnoj Srbiji:

U Istočnoj Srbiji čak 11,4 odsto stanovnika smatra se siromašnim.

A isti podatak je važio za 2002. godinu! Da li je moguće da se procenat siromašnih nije promenio? Deluje neverovatno! A šta nam to dalje govori? Govori da je podatak za istočnu Srbiju, kao i za druge regije, uzet prema podacima koji su prikupljeni tokom poslednjeg popisa, odnosno 2002. godine, i da su to podaci koje mi ovde već imamo. Ali to nije sve. Tekst iz Glasa javnosti koji nam je provincijalac ostavio kaže da je u Jugoistočnoj Srbiji ČAK (!!) 11,4 odsto stanovnika siromašno, a time se u stvari umanjuje značaj i zataškava činjenica da je za područje jugoistočne Srbije procenat čak više nego dva puta veći!! i iznosi, kao što možemo da vidimo iz istih podataka iz 2002. godine - čitavih 23,5%!

Time se želi sakriti činjenica da je u Srbiji jedno područje u užasnoj situaciji, a verovatno i osuda od strane međunarodnih institucija koje se bore protiv siromaštva. Jer taj podatak ukazao bi na nebrigu države za jedno područje koje obuhvata blizu 2 miliona ljudi.

[Plodni bizon]

Tekst iz Glasa javnosti koji nam je provincijalac ostavio kaže da je u Jugoistočnoj Srbiji ČAK (!!) 11,4 odsto stanovnika siromašno, a time se u stvari umanjuje značaj i zataškava činjenica da je za područje jugoistočne Srbije procenat čak više nego udvostručen!! i iznosi, kao što možemo da vidimo iz istih podataka iz 2002. godine - čitavih 23,5%!

Nista novo. Trebalo bi napisati tekst i objaviti na sajtu organizacije nesto povodom ovoga. Medijski centralizam i na neki nacin i blokada. Ignorisanje ljudi sa jugoistoka zemlje, jer procenat siromasnih odavde nije uzet u tom tekstu u obzir. Eto materijala za drugi broj Zapada.

Ja cu danas verovatno malo da procesljam Zavod za statistiku, da vidim jos neki interesantan info da li je izasao, pa da se napravi prica, makar za sajt.

[Trajkovic]

Prema podacima sa popisa 2002. godine, sto su zadnji podaci koje znamo, Leskovac kao opstina ima 63 185 stanovnika. Dakle, ako je 22 000 nezaposleno, onda vidi koliko je to u procentima. Zastrasujuce, ako mene pitas.

znaci vise je nezaposlenih nego zaposlenih
ja ne mogu zasada da poverujem u te podatke
potrazicu neku adresu pa javljam ako nadjem.

[Admini...]

Diferencija izašla u listu Blic ali pod pogrešnim nazivom - Diferent.

Neravnomerni razvoj Srbije tera na selidbu iz unutrašnjosti u glavni grad
Svi putevi vode u Beograd
Autor: Tanja Nikolić-Đaković | 29.10.2007 - 09:12

Firma u Negotinu u kojoj je Srđan N. radio godinama propala je. Svi njegovi pokušaji da pronađe novo zaposlenje tokom poslednje dve godine završili su neuspehom. Oglasi za zaposlenje na koje je nailazio odnosili su se mahom na Beograd. Konačno, ove godine je presekao. Preselio se u srpsku prestonicu gde već mesecima radi u velikoj špediterskoj kompaniji.

On je samo jedan od 400.000 ljudi koji su, prema podacima nevladine organizacije „Differentia“, u potrazi za poslom i boljim primanjima pokrenuli čitav talas interne migracije iz najnerazvijenijih krajeva Srbije ka Beogradu. Ide se zbog boljeg i unosnijeg posla, veće mogućnosti izbora, kvalitetnijeg obrazovanja, ili prosto, bolje perspektive za decu. Razlozi su različiti, ali na izvestan način i svi isti: ide se tamo gde je bolje. Istina, mnogi smatraju da se u prestonici ne živi toliko dobro koliko se u unutrašnjosti živi loše, ali kolapsi velikih industrijskih giganata poput Borskih rudnika ili kragujevačke „Zastave“ znatno su doprineli pomeranju ka Beogradu. Da li će se ikada neko od ovih ljudi vratiti u svoja rodna mesta ili će Beograd u tom begu od siromaštva biti za njih samo ruta u tranziciji ka zapadnim zemljama EU, zavisi od toga koliko će uspešno Vlada Srbije sprovesti Strategiju ravnomernog regionalnog razvoja.

Bolji Život

Kakav to plan država ima za njih? Budžetom za ovu godinu predviđeno je 100 miliona evra za ravnomerniji razvoj srpskih opština. Od te sume, iz nacionalnog investicionog plana, 80 miliona evra namenjeno je infrastrukturnim projektima u 117 opština, dok je 20 miliona evra namenjeno za program kreditiranja malih i srednjih preduzeća u 35 najugroženijih opština... Iza oporih statističkih nabrajanja kriju se izdaci za putnu mrežu, toplovode, vodovode, uglavnom za komunalne sadržaje. Oni jesu važni, ali često ne zadovoljavaju osnovne potrebe stanovništva.
- Važno je rešiti osnovna komunalna pitanja, ali da li to znači da u 21. veku treba da budem srećna i ostanem u Novoj Varoši jer će se investirati u poboljšanje elektromreže u okolnim selima? Znam da je to za te ljude važno, ali mene interesuje gde će moje dete ići u školu, kakvu će mogućnost izbora imati i šta ću kao roditelj učiniti da mu pružim šansu za bolji život - kaže Jovanka Dulović.
Osim toga, pitanje je da li će se pre no što efekti državnih projekata budu vidljivi u praksi jedna trećina Srbije preseliti u Beograd, druga u inostranstvo, a treća tavoriti iscrpljena posledicama siromaštva.
- Glavni je problem to što tih projekata nema, makar ozbiljnih i iskrenih - navodi Aleksandar Kekenj iz nevladine organizacije „Differentia“, upozoravajući na to da je velika selidba stvarnost o kojoj stranački oportunisti izbegavaju da govore.
A činjenice koje navodi idu u prilog tome. Pravo glasa 21. januara 2007. godine u Beogradu imalo je 1,6 miliona ljudi. To je broj samo punoletnih osoba, dok je prema popisu iz 2002. godine glavni grad ukupno imao toliko stanovnika. Prema slobodnoj računici, to znači da Beograd trenutno ima oko dva miliona stanovnika, te da se u glavni grad doselilo gotovo 400.000 ljudi za svega pet godina.
- Sami iskonstruišite demografsku situaciju i budućnost Srbije prema tom trendu - kaže Kekenj.

Ključ je u ekonomiji

Verica Kalanović, državni sekretar za regionalni razvoj, kaže da su regionalni dispariteti u stepenu razvijenosti opština u Srbiji najveći u Evropi i „u narednom periodu imaju tendenciju rasta“.
Konkretno, ocena nerazvijenosti opština izračunava se na osnovu dohotka po glavi stanovnika iz 2005. godine (poslednji statistički podaci), prosečnoj zaradi zaposlenih u 2006. godini, broju nezaposlenih u odnosu na broj stanovnika i smanjenju broja stanovnika od 1992. do 2001. godine.
Prema ovim karakteristikama, između ostalih, najnerazvijenije opštine su Babušnica, Bela Palanka, Bojnik, Boljevac, Bor, Bosilegrad, Bujanovac, Vladičin Han, Vlasotince, Majdanpek, Medveđa, Novi Pazar, Plandište, Preševo, Priboj, Prijepolje, Prokuplje, Rekovac, Svrljig, Sjenica, Surdulica, Trgovište, Tutin, Crna Trava...
Prema podacima Ministarstva ekonomije i regionalnog razvoja, nezaposlenost u Beogradu je 21 odsto, a u Timočkom okrugu 41 odsto. To je i logično kada se uzme u obzir da od ukupnog godišnjeg prihoda Srbije dve trećine obezbeđuje upravo Beograd i Južnobački okrug sa sedištem u Novom Sadu. Zato i brz pogled na statistiku jasno govori da su prosečne plate u Beogradu daleko veće od onih u ostalim krajevima Srbije. Vlada je odredila budžet, ali šta treba da uradi da bi se na terenu videli konkretni efekti?
Verica Kalanović objašnjava da će ovim poslom rukovoditi Vlada na centralnom nivou preko Agencije za regionalni razvoj, čije će nadležnosti i odgovornosti biti definisane Zakonom o regionalnom razvoju. Na regionalnom nivou biće uspostavljene regionalne razvojne agencije, a na lokalnom nivou ovim pitanjima bavi se opština u skladu sa planovima o lokalnom ekonomskom razvoju.
- Stvaranje boljih uslova za život i rad u celoj Srbiji, a posebno u najugroženijim područjima je naš osnovni cilj. Prvi efekti aktivne politike na tom polju već se mogu videti. U oko 50 opština završavaju se infrastrukturni projekti, poput vodotornja u Velikom Gradištu ili kanalizacione mreže u Alibunaru. Završetak ostalih projekata na teritorijama od ukupno 102 opštine očekuje se do kraja 2008. Ti rezultati ne mogu se ignorisati. Takođe, ne može da se ne primeti značajna aktivnost na projektu ulaganja u mala i srednja preduzeća u 58 nerazvijenih opština - kaže Kalanovićeva.
Kada se steknu bolji uslovi života i rada u Kraljevu, Užicu ili Somboru, mladi i obrazovani ljudi će radije živeti u svom gradu. Ključ je u ekonomiji.

Kukaju, ali se niko ne vraća

U Beogradu se, istina, najviše zarađuje, ali i ukupni troškovi života viši su nego u unutrašnjosti. Prestonica muku muči sa prevozom, radno vreme većine firmi je do 17 ili 18 sati, što pravi dodatnu glavobolju oko dece. I u Beogradu su zabeleženi brojni stečajevi nekada moćnih firmi...
- Jeste, svi kukaju kako je ludnica, kako decu ne viđaju, kod lekara čekaju duže, u prevozu dnevno provedu i po tri sata. Znači, ne valja im, a kad ih pitam što se ne vrate, svi zaćute. Znači tamo je bolje - zaključuje Radiša Vukašinović iz Lajkovca.

Ogromne razlike u zaradama

U periodu od sedam meseci (januar-jul 2007.) stanovnik Beograda je u proseku zaradio 169.903 dinara više od zaposlenog u
Beloj Palanci, 153.958 više od zaposlenog u Vladičinom Hanu i 135.100 dinara više od zaposlenog u Ivanjici.


Na intervenciju predsednika Diferencije popravljen je naziv udruženja u online izdanju Blica.

[Plodni bizon]

On je samo jedan od 400.000 ljudi koji su, prema podacima nevladine organizacije „Diferent“, u potrazi za poslom i boljim primanjima pokrenuli čitav talas interne migracije iz najnerazvijenijih krajeva Srbije ka Beogradu.

Ajde, nije strasno sto je greska u nazivu, barem su se raspitali o Diferenciji i pitali na pravu adresu kad vec zele o toj tematici da pisu. A novinari ko novinari, vazno je da otaljaju taj posao i zarade kintu, nije im mnogo bitna tema kojom se bave.

Sto se samog teksta tice, udara najnize, bavi se decentralizacijom ili bolje reci beogradizacijom na nacin kako bi to artikulisao najprimitivniji gradjanin. Ne bavi se ozbiljnim i relevantnim podacima, ali mozda je i ovako dobro, bolje nego nista. Blic se i inace bas istrcao sa tim tekstovima o decentralizaciji i migraciji stanovnistva. Zar nije nedavno bio neki tekst o jadnoj leskovackoj decici koja beze u Beograd da se udaju za Beogradjane i tamo nekako ostanu?

U periodu od sedam meseci (januar-jul 2007.) stanovnik Beograda je u proseku zaradio 169.903 dinara više od zaposlenog u
Beloj Palanci, 153.958 više od zaposlenog u Vladičinom Hanu i 135.100 dinara više od zaposlenog u Ivanjici.

Najjaci podatak stavili na kraj teksta, i to nisu potpisali ko im je dao informaciju... Ispada kao da je Blic dosao do toga.

[debeli dud]

Prema podacima Ministarstva ekonomije i regionalnog razvoja, nezaposlenost u Beogradu je 21 odsto

Neko je ovde rekao da je nezaposlenost u Beogradu iskorenjena?

[provincijalac]

pre svega, bravo za predati tekst i sve ono shto u njemu pishe. imali smo prilike i ovde da prochitamo opshirnije o tome. ipak mislim da je ovaj tekst iz blica potpuniji, pogotovo shto za njega govori i neko iz republike ko se barem na papiru bavi pitanjem decentralizacije i ravnomernog regionalnog razvoja. komentarishem ono shto mi je prvo palo za oko.

Budžetom za ovu godinu predviđeno je 100 miliona evra za ravnomerniji razvoj srpskih opština.

mislim da je to premalo, i to smo komentarisali ovde. ne mozhe za celu srbiju da bude 100 miliona evra, a za obilaznicu oko beograda 500 miliona. gde je tu logika?

Neko je ovde rekao da je nezaposlenost u Beogradu iskorenjena?

ja mislim da se taj podatak na koji se poziva dotichna gospodja odnosi na period iz 1991. godine, a ne na 2002.
podaci koje ovde vidimo stoje i na sajtu borbe protiv siromastva koji sprovodi vlada republike srbije, i vaze za 2002. godinu. losh podatak ( propust? ) u samom tekstu blica.

[Plodni bizon]

Izvinjenje zbog cirilice, nije do mene, grafika je preuzeta sa sajta Politike:



A evo i nekih interesantnih podataka sa sajta Ministarstva ekonomije i regionalnog razvoja:

Razlike u stepenu razvijenosti u Republici Srbiji i teritorijalnih delova su najviši u Evropi i pokazuju trend rasta iz godine u godinu. Prema indeksu razvojne ugroženosti, odnos između najrazvijenijeg i najnerazvijenijeg okruga je 1: 7, a kada se posmatraju niži nivoi razlika je još veća – odnos između najrazvijenijeg i najnerazvijenijeg okruga je 1: 15.

[Nebojsa]

odnos između najrazvijenijeg i najnerazvijenijeg okruga je 1: 15.

   Pa ono barem nije 1:22 kako je vas sef pre godinu dana rekao u Svedoku, zar ne? Znaci drzava se krece ka normalizovanju odnosa izmedju provincije i glavnog grada, takav je trend. (Dogodine imate 1:8  )

[Plodni bizon]

Da nastavim sa tekstovima i grafikom:



– Kao rezultat aktuelnih demografskih procesa u Srbiji uočljivo je da se smanjenje broja stanovnika najintenzivnije odvija u istočnoj i jugoistočnoj Srbiji, odnosno u severnoj i severoistočnoj Vojvodini – ističe Nikitović [iz Centra za demografska istrazivanja - prim. PB]. U isto vreme, demografski vitalno stanovništvo teži da obezbedi svoju egzistenciju u dva velika gradska centra, najavljujući tako da će se ostatak zemlje u skorijoj budućnosti zaista pretvoriti u pravu demografsku pustinju. (Politika, 28. 10. 2007.)

[provincijalac]

odnos između najrazvijenijeg i najnerazvijenijeg okruga je 1: 15.

strashno! a u evropskoj uniji prihvatljivo je 1:2
strashno,... nemam rechi, nemam komentar... i sada koliko je njima to stvarno vazhno? ako je taj podatak od ministarstva za ravnomerni razvoj, zashto nishta ne chine da se taj jaz smanji?

najavljujući tako da će se ostatak zemlje u skorijoj budućnosti zaista pretvoriti u pravu demografsku pustinju.

sad kad malo razmislim, mozhda njima ( koji su u vlasti, koshtunici u prvom redu ) odgovara to da se prave nova krizna podruchja, kao shto je odgovaralo miloshevicu da bi se odrzhao dugo na vlasti. jer shta drugo mozhe da proistekne iz jake centralistichke politike ako ne prazhnjenje pogranichnih podruchja, pogotovo na jugu i jugozapadu srbije gde prete naseljavanja muslimanskim stanovnishtvom.

[Plodni bizon]

Opstine koje su najvise osiromasile



Najrazvijenija srpska opština Bečej bogatija je od najsiromašnijeg Preševa 15 puta, a Jablanički okrug je sedam puta nerazvijeniji od Beograda.

– Ovo su samo neki od od upozoravajućih pokazatelja kojima se najčešće potkrepljuje tvrdnja da je Srbija zemlja sa najvećim regionalnim raskolima, ne samo na Balkanu, nego u Evropi. Jer, u onoj staroj, razvijenoj EU, čak i u onim zemljama koje su imale svoje zone siromaštva, najnerazvijenije regije nerazvijenije su od najrazvijenijih najviše dva i po puta, dok se novim članicama i kandidatima preporučuje da taj odnos svedu bar na jedan prema tri. Istina, tolerišu im se, izvesno vreme, i nešto veće razlike – kaže dr Edvard Jakopin, direktor Republičkog zavoda za razvoj.

Jaz između najnerazvijenijih i najrazvijenijih opština u Srbiji, stvaran decenijama prošlog veka, dodatno su produbile tranzicione dvehiljadite. Razlika između najnerazvijenije i najrazvijenije opštine 2000. godine bila je 19 puta, naredne godine se povećala na dvadeset, sledeće opala na 15, da bi u 2003. narasla na 21,8 puta, a u 2004. na čak 26 puta.

– Kao federi na ostarelom dušeku, u prostoru Srbije stalno iskaču nove nerazvijene sredine. Više se ne može govoriti samo o nerazvijenom jugu i razvijenom severu. Celo područje Banata, pojas ka Rumuniji je izuzetno nerazvijen. Čak su i neki gradovi čist privid razvijenosti – imaju razvijene opštinske centre i nerazvijena zaleđa. Pražnjenje i siromašenje, istina manje izraženo, prisutno je i u Bačkoj – ukazuje Jakopin.

Na regionalnoj karti pojavili su se i novi devastirani krajevi – područja novog regionalnog „tranzicionog siromaštva”. Kao posledica duboke ekonomske krize devedesetih, ali i tranzicionog procesa u kome se smanjuju dotacije za puko preživljavanje propalih velikih sistema, otvaraju se i nova područja nerazvijenosti: pojas istočne Srbije, delovi centralne Srbije, regionalni centri rudarstva i tradicionalne industrije.

– Reč je o industrijskim centrima kao što su Kragujevac, Bor ili Priboj, gradovima „posrnulih džinova”– nekadašnjih „nosilaca privrednog razvoja”, ne samo jedne opštine, već i celog regiona. O tome rečito govori podatak da je nacionalni dohodak Bora i Priboja sveden na petinu, da je u Majdanpeku desetkovan u odnosu na 1990, a za 15 godina više od 70 odsto narodnog dohotka izgubile su i opštine Raška , Vladičin Han, Trgovište, Svrljig, Medveđa, Bajina Bašta, Plandište, Kladovo – kaže Jakopin.

S druge strane regionalnog ekonomskog radara, potvrdila su i istraživanja dr Miroslava Zdravkovića, saradnika biltena „Makroekonomske analize i trendovi”, Beograd je, zajedno sa Novim Sadom i Nišom, nastavio da se razvija ili, bolje rečeno, da se brzo podiže sa pozicija na koje je bačen devedesetih. U relativno kratkom periodu tranzicije, od 2000. do 2005. godine Beograd je povećao udeo u društvenom proizvodu Srbije sa 27,9 na 34, Vojvodina sa 30,7 na 31,2, a centralna Srbija bez Beograda smanjila sa 41,4 na 34,8 odsto. Mada u njima živi 28,4 odsto stanovništva, Beograd, Novi Sad i Niš učestvuju sa 81,3 odsto u ukupnom rastu društvenog proizvoda Republike, pokazuje ova analiza.

– Privlačeći i kapital i ljude, u Beogradu je uhlebljenje našao svaki treći zaposleni u Srbiji, metropola ostvaruje još malo pa polovinu prihoda i nešto više od polovine dobiti...

– Glavni grad Vojvodine prošle godine dostigao je dohodak iz 1989, a ove godine mogao bi za deset odsto da premaši tadašnji prosek. Beograd će 2009, a Niš 2010. dostići „srećnu” 1989, poslednje godinu „blagostanja” pre raspada SFRJ, procene su Miroslava Zdravkovića.

A ostali?

Ako nastavi da beleži dosadašnje stope rasta, deset puta niže od novosadskih, ako država ništa ne preduzme i opštine se ne probude, centralna Srbija bi, po njegovoj računici, to mogla da očekuje tek za 122 godine.

Politika, 28. 10. 2007.

[debeli dud]

ja mislim da se taj podatak na koji se poziva dotichna gospodja odnosi na period iz 1991. godine, a ne na 2002.
podaci koje ovde vidimo stoje i na sajtu borbe protiv siromastva koji sprovodi vlada republike srbije, i vaze za 2002. godinu. losh podatak ( propust? ) u samom tekstu blica.

Pre bih rekao da su to dve razlicite vrste kalkulacija statistickih podataka. Jedan govori jedno, drugi drugo, nije redak slucaj.