Differentia – gradjanski medij

Tekst objavljen u novosadskom listu Dnevnik 9. novembra 2007. otkriva populističke namere Ministarstva za regionalni razvoj. Pokazalo se kako je zamišljena regionalizacija i decentralizacija Srbije, a tako i njen evropski put. Sa druge strane, videlo se da građanski subjekti u Vojvodini regiju shvataju isključivo kao kulturno-istorijski entitet, što se principijelno prevazilazi konceptom nadnacionalne države. Ta retorika se ne razlikuje od one koju koriste srpski nacionalisti kada govore o Kosovu kao kolevci srpstva.

Vojvođani, čiji se glas čuje u dotičnom tekstu, ipak u jednom imaju pravo: Vojvodinu podeliti na pet novih regija značilo bi ukidanje njene sadašnje autonomije, a dobro bi pitanje bilo zbog čega se to čini. Hoće li te nove regije, budući manje od Vojvodine, imati status kakav sada ima Vojvodina, ili je čitava ideja u stvari praćena maskiranim pokušajem da se ukinu trenutne ingerencije Pokrajine. Manje regije iziskuju skuplju administraciju, a čini se da se time i obesmišljava uspostavljanje dvodomne skupštine koja karakteriše dobro regionalizovane države Evrope. Izgleda da je jasno da te manje regije ne bi imale ingerencije kakve propisuje EU, proverene u zapadnoevropskim zemljama, te kakve bi bile u situaciji da iznesu teret sopstvenih institucija. Iza svega, po svemu sudeći, stoji nacionalističko-centralistički aparat u Beogradu koji bi imao za cilj da se dodvori glasačima tako što će ukinuti autonomiju Vojvodine, a preostaloj teritoriji podariti neki simbolični status regija, verovatno ništa bolji od tzv. i već postojećih okruga (za kontrolu i prikupljanje sredstava sa lokala).

Zaprepašćujuće zvuči izjava Ivane Dulić-Marković, osobe koja je član stranke zadužene za ravnomerni regionalni razvoj, a koja snažno izjavljuje da su jedine dve regije, jedine dve pokrajine u Srbiji Beograd i Vojvodina, te da tako i treba da ostane, braneći trenutnu autonomnost ove potonje. Možda se gospođa Dulić pokazala i dokazala u borbi protiv fašizma i primitivizma, ali ovde je pala na testu o građanskim vrednostima jer svojim stavom afirmiše politiku centralizma i teritorijalne diskriminacije građana Srbije južno od Beograda.

Vojvođanski klub, takođe cenjeno udruženje, jednako površno i jednostrano vidi ovu očiglednu glupost serviranu od strane G17 plus i njihovih partnera u vlasti. Naime, neimenovani predstavnik tog udruženja kaže da se predlogom o podeli Vojvodine tangira multikulturalnost pokrajine, što je potpuni nonsens. Multinacionalnost i multikulturalnost jedne regije, bila ona podeljena na milion mesnih zajednica, ne može ništa ugroziti ako postoje zakoni koji definišu njihov status u državi a koji ne ugrožavaju njihova prava. Ugrožene su ingerencije jedne u Evropi priznate regije koja već godinama koristi članstvo u međunarodnim institucijama za finansiranje regija. Pokušaj ukidanja njene autonomije i svođenja na manje regije pokušaj je da se tim novim regijama dodeli status niži od aktuelnog statusa koji Vojvodina ima. I to je čitava priča. Dodajmo na kraju da Vojvođanski klub, insistirajući na istorijskoj i kulturološkoj posebnosti Vojvodine jedino budi lokalni nacionalizam, a propaganda te vrste karakteristična je za desno orijentisane partije i udruženja, i nema nikakve veze sa savremenim evropskim vrednostima.

Ovim osvrtom na komentare postaje jasnije i stanovište Diferencije o predlogu Ministarstva za ekonomiju i G17 plus, koju smo već nekoliko puta kritikovali i koja se dokazala kao jedna od onih partija koje u praksi insistiraju na daljoj centralizaciji Srbije. Predlog je, kratko rečeno, pokušaj da se regionalizacija Srbije zameni kvaziregionalizacijom, pošto bi novi regioni imali manje ingerencije od onih koje trenutno ima Vojvodina. To je za nas, a nadamo se i za sve politički svesnije subjekte u zemlji – neprihvatljivo.